Manifestua eta Programa
Errepresio eta erresistentzia hamarkada askoren ondoren, gure herrialdean erregimen faxista jarraitzeak oso errotutako elkartasun sentimenduak eta loturak landu ditu, modurik askotarikoenetan adierazi direnak. Gaur egun ikusten dugu elkartasun antifaxistaren uholde hori oraindik badagoela; ez dagoena hori indartu, sendotu eta transmitituko duen antolakunde bat da. Horregatik da beharrezkoa Nazioarteko Laguntza Gorria berreraikitzea!
Nazioarteko Laguntza Gorriak historia mitikoa du. Joan den mendeko hogeiko hamarkadan sortu zen, III. Internazionalaren bultzadaz, orduan oraindik hasiberria zen faxismoari aurre egiteko. Bere zuzendarien artean egon ziren Clara Zetkin alemaniarra, Tina Modotti italiarra eta Elena Stasova errusiarra bezalako emakume antifaxista ezagunak. Nazioarteko Laguntza Gorria, beraz, zuzenean lotzen da nazioarteko mugimendu komunista eta antifaxistaren historiarekin, eta laster garapen handia lortu zuen mundu osoan, errepresaliatu guztiei emandako laguntza politiko, juridiko eta ekonomikoan nabarmenduz, bereizketa ideologiko edo alderdikoirik gabe.
Espainian 1934ko Asturiasko altxamenduaren ondoren garatu zen, erreakzioak askatutako errepresio gogorrari aurre egiteko eta hark eragindako preso ugarien askatzea lortzeko.
Gerraren ondoren faxismoak desegin zuen eta bere militanteak errepresaliatuak izan ziren.
1975ean, PCE(r)-k bultzatuta, klandestinitatean berrezartzeko lehen saiakera egon zen. Amnistiaren aldeko borrokari lotuta jaio zen, garai hartan hain erabakigarria izan zena, erreforma frankistaren aurkako borrokaren osagai nabarmen gisa. Laguntza Gorriak bere «Solidaridad» buletina argitaratu zuen eta bere laguntzaileen artean aktoreak, medikuak eta erizainak, abokatuak eta beste hainbat intelektual eta artista izan zituen, errepresaliatuen senide eta lagunez gain. Bere esperientzia 1981era arte iraun zuen, poliziak bere kideekin amorru bereziz jokatu baitzuen: jazarriak, atxilotuak eta torturatuak izan ziren, eta propaganda tresneria bahitu zieten.
Ez da iraganera begiratzea besterik gabe, baina gaur egungoak bezalako une erabakigarrietan kontuan hartu behar dugu memoria historikoak eskaintzen digun ondarea.
Bestelako antolakundeak sortu ziren, lan txalogarria egin dutenak preso politikoen amnistiaren alde, torturaren aurka, adierazpen askatasunaren defentsan, etab. Talde txiki (baina ugari) horiek errepresaliatuaren lagunek, auzokideek eta senideek osatzen dituzte, eta oso baldintzatuta daude sortzera daramatzan arrazoi zehatzagatik.
Guztiek, beren lanaren balio apartekoa gorabehera, muga nabarmenak izan dituzte, antolakunde lokalak, partzialak edo esparru humanitariora mugatuak direlako. Mugimendu solidarioaren sakabanaketaren eta muturreko lokalismoaren erakusgarri dira, eta horrekin amaitu behar da elkartasuna zabal dadin.
Guk faxismoaren aurkako erresistentziaren zati osagarri izango den antolakunde bat sortu nahi dugu, antolakunde politiko bat, salaketarako bakarrik ez, borrokarako baizik. Nazioarteko Laguntza Gorriak dagoeneko existitzen diren talde solidarioak indartu eta sendotu nahi ditu, baina modu antolatuan, jarraipena eskainiz eta errepresaliatu guztiei elkartasunaren arnasa transmititzeko gai izanik.
Zeregin hori gaur egun ezinbestekoa da. Ezin gara konformatu azken urteotan ezagutu dugun mugimenduarekin. Aurrerapauso bat eman behar dugu, datozkigun zereginek (faxismoaren adierazpenik gordinenen itzulerak eta gerra inperialistak) hala inposatzen digutelako.
Nazioarteko Laguntza Gorri bat behar dugu, mundu osoko borroka antiinperialistei, langile klasearen mugimendu iraultzaileari eta eskubide eta askatasun demokratiko guztien defentsari eta berreskurapenari estu lotua.
Ezin gara mugatu kanpainetan espezializatutako beste plataforma bat izatera, lan hutsez agitatibora, horrek gure helburuaren izaera galaraz diezagun: erresistentziarekiko elkartasuna garatzea, borroka antierrepresiboa antolatzea, estatu terrorismoaren eta faxismoaren salaketa etengabean. Horregatik beti lehentasuntzat jotzen dugu antolakuntza ehuntzea, errepresioari aurre egiteko gai den sare solidario zabala sendotzea.
Kanpainak guretzat tresna dira, ez helburu berez. Kanpainek, beraz, gure proiektua zabaltzen eta gure posizioak sendotzen lagundu behar digute.
Erresistentzia antifaxistaren zati osagarri izateko, elkartasun antolakunde guztiek izan ohi duten joera humanitarioarekin amaitu behar da eta, beraz, jasaten dugun errepresioaren jatorria, kausa eta izaera azaldu behar ditugu, hau da, 1936tik Espainian nagusi den erregimen faxista, eta errepresio hori nola borrokatu.
Borroka antierrepresiboa faxismoaren aurkako borrokaren testuinguruan kokatzen da. Gure zereginen artean dago errepresioaren aurkako borroka bere eduki politiko zuzen eta sakonean kokatzea, eta horrek gutxieneko aldarrikapen demokratiko batzuk bere gain hartzera eta babestera garamatza, baita mugimendu iraultzailearen multzoaren zati bera garela ohartzera ere.
Hain zuzen ere, Estatu terrorismoaren aurkako borrokan duen zeregin nabarmenagatik, Nazioarteko Laguntza Gorria erabat urruntzen da erreformismoak kutsatutako praktika orotatik, jarrera espontaneistetan, antolatugabeetan eta helburu zehatzetatik askatuetan adierazten denetik, erregimenaren salaketa oro alferrikako eta kaltegabe bihurtzen baitute. Praktika erreformista horiek mozorroa kentzeko eta mugimenduaren baitatik likidatzeko betebeharra dugu.
Azken batean, borroka antierrepresiboaren izaera politiko saihestezina planteatzen ari gara. Presoekiko elkartasuna, Estatuaren salaketa, terrore faxistaren aurkako borroka, besterik gabe, ezin dira egin ikuspegi «apolitiko» batetik, erresistentziarekin lotzera behartzen gaituen konpromisotik kanpo, erresistentzia horren parte garelako. Mugimendu antierrepresiboa mugimendu herritar eta iraultzailearen multzoaren beste borroka fronte bat bezala hartu behar da.
Nazioarteko Laguntza Gorriaren egitekoa da sektore herritar zabalak antolatzea faxismoaren salaketan, estatu «demokratikoen» gero eta izaera faxistizatuagoaren salaketan eta ustiapen eta zapalkuntza planak inposatzeko eta disidentzia edo protesta kimu oro ezabatzeko erabiltzen dituzten tresna judizial, polizial edo legegileen («legalak» eta «ilegalak»; ekonomikoak eta sozialak ere…) salaketan. Nazioarteko Laguntza Gorriak bide izan behar du biztanleriaren gero eta sektore zabalagoetan kontzientziak esnatzeko: testuinguru honetan inor ez dago errepresiotik libre.
Horregatik beragatik, ausartu behar dugu Nazioarteko Laguntza Gorria sektore herritar zabalen batzaile gisa hartu beharreko tresna gisa definitzen. Izan ere, Nazioarteko Laguntza Gorria batzaile bada bakarrik, mugimendu herritarraren beso antierrepresiboa, erresistentziarekiko elkartasuna benetan antolatzen eta bideratzen duena, orduan bakarrik izango da gai Nazioarteko Laguntza Gorria bere ahalmen guztia salaketa politikoaren arma gisa botatzeko; orduan bakarrik hartuko du zentzua borroka antierrepresiboa modu bateratuan pentsatu behar dela esaten dugunean, sektarismo antzu eta paralizatzaileak hautsiz, posizioak argituz eta nazioartean, modu koordinatuan, jarduteko gai izanik.
Preso politikoek funtsezko zeregina dute mugimendu solidario orotan. Baina ez ditugu biktimismoz tratatu behar, beren egoeraz kexatuz; ez dira bihurtu behar erabil daitezkeen baina kontuan hartzen ez diren debozio subjektu. Gure betebeharra da preso iraultzaileek mugimenduaren baitan, kalean, beren ahotsa izan dezaten lortzea.
Subjektu gisa, presoek beren zeregin militantea egiten jarraitzen dute. Gure zeregin nagusien artean dago haien askatasuna eskatzea eta lortzea, kartzeletatik ateratzea, baina funtsezkoa izan behar du kalearen eta kartzelen barnearen arteko harremana ahalik eta gehien erraztea. Presoak ere parte hartu behar du, beste edonork bezala, eztabaida politikoan, eta guk parte hartze hori bermatu behar diogu.
Kontuan izan behar dugu kartzelaratutako militante iraultzaileen «preso politiko» izaera, eta izaera hori aitortzeko eskakizuna Estatuari kendu behar diogun borroka politikoaren parte da.
Antolakundeaz hitz egiten dugunean, jakitun gara gurea bezalako mugimendu batek izan behar dituen ezaugarriez: inola ere ez du zentralizatua edo burokratikoa izan behar, baizik eta, aitzitik, zabala, bere ekarpena modurik askotarikoenetan adierazi nahi duen edonorentzat irekia. Nazioarteko Laguntza Gorriak ideologia guztietako kideak bildu behar ditu, inolako bereizketarik gabe, erregimena era guztietako mugimendu politiko eta sozialei erasotzen ari baitzaie: independentistak, libertarioak, komunistak, autonomoak, bakezaleak, etab. Guztiei eman behar zaie babesa eta guztiek izan behar dute hemen defendatzeko leku bat. Agerikoa da haien artean era guztietako desberdintasunak daudela, baina askoz sakonagoa da batzen gaituena: Estatu faxista beraren aurka borrokatzen ari gara, eta hura amaitu nahi dugu.
Mugimendu horiek guztiek (eta guk geuk) borroka beraren parte gara eta, ondorioz, aktiboki konprometitu behar gara haien defentsan, haien ekimen guztiei estu lotuz.
Hala ere, Nazioarteko Laguntza Gorria ez da bere buruaz beste inoren mendekoa. Gure ezaugarriak dituen antolakunde bat barne demokraziak gidatu behar du, eta gure erabakiak adosten ditugun bilera eta batzarretan hartu behar ditugu. Han eztabaidatu eta hartu beharko ditugu erabakiak modu demokratikoan, inoren esku-sartzerik onartu gabe.
Gure indarra gure independentzia izango da, ahaztu gabe independentzia hori bereziki Estatu faxistarekiko izan behar dela, eta ezin garela modako GKE bat bihurtu, borrokatzen direla dioten baina egiaz Estatu faxista berak manipulatzeko eta erosteko ematen dizkien diru laguntzetatik bizi diren horietako bat. Gure independentzia bermatzeko, ez dugu inolako diru laguntzarik onartzen.
Baina demokraziarik zabalena ez dago tokiko eta eskualdeko antolakunde guztien arteko batasun eta koordinazio estuenaren kontra, guztiok norabide berean eta helburu beretarantz joan gaitezen; horretarako ezinbestekoa da lana zuzenduko duen, antolakundea garatuko duen eta gure argitalpenen hedapena bermatuko duen batzorde bat eratzea.
Ez gara talde humanitario bat, militantea baizik. Gure elkartasuna politikoa da, azken batean ez baititugu errepresaliatutako pertsonak defendatzen, haien bidez haien borroka ondoriozkoa baizik. Errepresaliatuekiko gure harremana ez da pertsonala, lagunak, auzokideak edo lankideak izateagatik, baizik eta ordezkatzen dutena defendatzen saiatzen gara: haien jarduera, haien konpromisoa eta haien praktika borrokalari eta konprometitua.
Gainera, antolakunde bateratua izaten saiatzen gara. Baina kontua ez da ahalik eta kolektibo eta sektore gehien biltzea, baizik eta borroka antierrepresiboaren zeregina esparru bateratu gisa ulertzea, non sektore herritar eta iraultzaile horiek guztiek sorbaldaz sorbalda elkartu behar duten ikuspegi antifaxista eta antiinperialista batean.
Norabide horretan, ekimena hartu behar dugu lan antierrepresiboa egiten duten sektoreen artean eztabaida zabala irekitzeko, indarrak biltzeko eta elkartasuna indartzeko gure proposamenak aurkeztuz.
Proposatzen dugun bezalako antolakunde baten beharra potentzia handiek munduaren banaketa berri baten alde abiatu duten lasterketa gerrazaletik ere badator. Ez da aspaldi hedabide fronte guztietatik sinetsarazi nahi zigutela Sobietar Batasuna eta esparru sozialista desagertu ondoren gerra hotza amaitu zela eta kapitalismo garaileak aurrerapen eta ongizate paradisua zela, parekorik gabeko askatasun eta demokrazia paradisua.
Ez dira hamabi urte baino gehiago igaro eta krisi ekonomikoa basakeriaz deskargatzen ari da langileen bizkarren gainean: kaleratze masiboak, enpleguaren prekarizazioa, soldata murrizketak, lanaldiaren luzapena… Kapitalismoaren zauri guztiak areagotzen ari dira eta okerragoak izango dira burgesiak armagintzako gastua eta gerra ordaintzeko areagotzen dituen heinean.
Ikuspegi gerrazale horrek berak eramaten ditu beren plan militarismoen aurkako disidentziarik txikiena amorruz zapaltzera eta antifaxistak, komunistak, anarkistak, abertzaleak eta antiinperialistak kartzelaratzera, kapitalaren aginduari eta beren Estatuen gero eta faxistizazio handiagoari men egiten ez dieten pertsona, kolektibo, antolakunde eta alderdi guztiak; haien jokabideak gizateriaren gehiengo izugarrian eragiten dituen gosea, miseria, errepresioa eta heriotza jasaten ez dituztenak.
Inperialismoak ezin du onartu disidentzia ondoriozko txikiena ere eta, beren krisi endemikotik ateratzeko munduaren banaketa berri baten alde borrokan ari diren bitartean, neurri errepresibo politiko, polizial eta kontrainformazio ideologiko eta psikologikoen arsenala handitzen dute, horiekin mugimendu langile eta herritarra eta haren antolakunderik borrokalari eta abangoardiakoenak neutralizatzen saiatzeko eta, lortzen ez badute, zapaltzeko, munduko edozein txokotan.
Errepresioak eta eraso armatuak mugak gainditzen dituztenean eta estatu kapitalista guztien politiken ardatz bihurtzen direnean, antifaxistok, antiinperialistok, anarkistok eta komunistok ere, eta, oro har, mundu osoko langile, ikasle, intelektual eta artista kontzientziadunok, nazioartean antolatu behar dugu horri aurre egiteko.
Nazioarteko Laguntza Gorria funtsean internazionalista da, nahiz eta internazionalismo hori sendoa eta emankorra izan dadin herrialde bakoitzeko lanean errotuta eta oinarrituta egon behar duen. Horregatik ezinbestekoa da herrialde bakoitzean antolakuntza eta salaketa lan zabala egitea.
Ez da nahikoa errepresioa salatzea eta nahi ez duguna kritikatzea: benetan mugimendu politikoa izango bagara, lortu nahi dugunaren alternatiba bat eskaini behar dugu, eskubide eta askatasun demokratikoak defendatu eta berreskuratzen lagunduko duen Programa bat, eta horretarako era guztietako ekarpenak espero ditugu. Horrela bakarrik bilduko dugu gaur egun hain lausotuta dagoen elkartasuna.
Gerra prestakuntzak berehala geldiaraztea. NATOtik eta gainerako bloke militar erasokorretatik irtetea. Bakearen, desarmearen eta munduko herri guztien arteko adiskidetasunaren defentsa. Borroka antiinperialistekiko elkartasuna eta arrazoi horregatik jazarriak direnen defentsa. Gerra kriminalen zigor eredugarria. Europol desegitea eta europar polizia eta justizia esparrua ezabatzea.
Amnistia preso politiko guztientzat eta indultu zabala kausa sozialengatiko presoentzat. FIES araubidea eta espetxeko isolamendua ezabatzea. Herritarren Segurtasun Legea, Bideozaintza Legea eta gainerako lege bereziak indargabetzea; Audiencia Nacional, auzitegi militarrak eta gorputz errepresiboak desegitea, baita torturatzaileen eta gerra zikinean inplikatuen erantzukizunak arakatzea ere. Antolakunde eta prentsa faxista eta arrazista debekatzea.
Autodeterminazio eskubidea zapaldutako herri eta nazio guztientzat. Adierazpen, bilera, elkartze eta manifestazio askatasuna aurretiazko baimenik gabe. Asilo eta babes eskubidea inperialismoaren eta kapitalismoaren aurkako borrokagatik jazarriak diren guztientzat. Herritartasun eskubide osoak langile etorkinentzat.
Langabezia erauztea, prekarietatea debekatzea eta lanaldia murriztea. Emakume langilearen berdintasuna. Diru laguntza langabetu guztientzat. Etxebizitza duinak eta merkeak. Abandonatutako etxebizitzak eta lurrak okupatzeko eskubidea. Doako lokalak gazteriarentzat. Irakaskuntza doakoa eta demokratikoa guztientzat eta LOU indargabetzea. Irakaskuntza pribatua eta elizakoa desegitea. Eliza eta Estatua bereiztea, inolako erlijio aitorpenik diruz laguntzea debekatzea. Kontzientzia askatasuna eta kultua praktikatzeko askatasuna bereizkeriarik gabe.
«Programak» edo informazioa eska ditzakezu. Lagundu haiek banatzen eta parte hartu zure herrian Batzorde berriak sortzen eta zabaltzen.
Banatu informazioak eta salaketak zure auzoan, herrian edo eskualdean.