Texto (y dibujo de Carlos con el puño alzado)
Carta de Israel Torralba Blanco
A Carlos Cela
Desde la cárcel de A Lama (Pontevedra)
“Cuando uno, en la soledad de su celda, se arranca con una de Silvio, es inevitable sentir que junto a tu propia voz y la guitarra, otras voces cantan.
Esta noche triste ratifica una certeza: Mientras quede una voz que cante a conciencia habrá de cantar contigo… Carlos Cela Seoane 1973-2019”
Iruzkinak· 0
Izan zaitez lehena iruzkintzen.
Utzi zure iruzkina
Errespetatu besteak. Ez irainik, ez datu pertsonalik, ez spamik. Argitaratu aurretik moderatzen ditugu.