{"id":107173,"date":"2025-01-27T00:02:00","date_gmt":"2025-01-26T23:02:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.presos.org.es\/?p=107173"},"modified":"2025-01-22T08:23:40","modified_gmt":"2025-01-22T07:23:40","slug":"presentan-una-carta-de-opinion-de-los-presos-politicos-vascos-fuera-del-eppk-como-una-noticia-de-terrorismo-y-criminalizacion","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/2025\/01\/27\/presentan-una-carta-de-opinion-de-los-presos-politicos-vascos-fuera-del-eppk-como-una-noticia-de-terrorismo-y-criminalizacion\/","title":{"rendered":"Presentan una carta de opini\u00f3n de los presos pol\u00edticos vascos fuera del EPPK, como una noticia de terrorismo y criminalizaci\u00f3n."},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Cartas desde prisi\u00f3n.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Muro de solidaridad y denuncias:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Carta de presos pol\u00edticos vascos:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

-Presentan una carta de opini\u00f3n de los presos pol\u00edticos fuera del EPPK, como una noticia de terrorismo y criminalizaci\u00f3n.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

La carta de opini\u00f3n, firmada en noviembre de 2024 por presos pol\u00edticos en la c\u00e1rcel de Zaballa, apareci\u00f3 en la revista vecinal Kalaputxi, de Mutriku, en su n.\u00ba 255 de diciembre de 2024.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Como se aprecia, el art\u00edculo NO contiene firmas individuales, pero El Mundo monta esto\u2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pantallazo noticia El Mundo.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Un grupo de presos ‘duros’ de ETA liderado por ‘Txapote’: \u00abLa lucha tendr\u00e1 que continuar\u00bb, \u00abtoca inventar un nuevo movimiento de liberaci\u00f3n\u00bb.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

En un escrito muy duro contra la actual estrategia pol\u00edtica, se desmarca de las actuaciones de la izquierda ‘abertzale’ y advierte: \u00abSomos una brasa roja no apagada\u00bb.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

El sector duro de los presos de ETA tiene un mensaje muy diferente al que sostienen la izquierda abertzale, sus formaciones pol\u00edticas de apoyo y la mayor\u00eda de los presos de la organizaci\u00f3n terrorista. En un manifiesto firmado por algunos de los m\u00e1s irreconducibles, dejan claro que est\u00e1n en contra de la situaci\u00f3n actual y denuncian que se est\u00e1 abandonando los postulados por los que entraron en prisi\u00f3n.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Y advierten: \u00abNos toca inventar la creaci\u00f3n de un nuevo movimiento de liberaci\u00f3n, dejando de lado todo izquierdismo, dogmatismo e infantilismo\u00bb. \u00abLas condiciones que vive actualmente el Pa\u00eds Vasco auguran en general un futuro pol\u00edtico dudoso\u00bb.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u00ab\u00bfY ahora qu\u00e9? Bueno, no tenemos una f\u00f3rmula m\u00e1gica, la lucha tendr\u00e1 que continuar\u00bb, apuntan estos presos que marcan distancia con la din\u00e1mica y reclaman a los suyos firmeza. \u00abSomos una brasa roja no apagada\u00bb, advierten. E insisten en que por ese motivo \u00abconsideramos importante enfatizar la continuaci\u00f3n de la lucha\u00bb, explican en un manifiesto publicado por la publicaci\u00f3n abertzale Kalabutxi.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

El grupo de duros, liderado por Garc\u00eda Gaztelu, Txapote, a\u00f1ade: \u00abNo hemos aceptado el camino de la legalidad penitenciaria y por tanto pensamos que los presos todav\u00eda tenemos un papel que desempe\u00f1ar\u00bb, arranca su texto desmarc\u00e1ndose de la l\u00ednea oficial.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u00abCreemos que nuestro cautiverio est\u00e1 y debe estar vinculado a la lucha por la liberaci\u00f3n de nuestro pueblo\u00bb. Y defienden la \u00ablegitimidad de la lucha pol\u00edtica que nos llev\u00f3 a la c\u00e1rcel\u00bb, \u00absin inclinarse ni arrepentirse\u00bb. \u00abLa derrota militar no debe llevarnos a la derrota pol\u00edtica. Denuncian c\u00f3mo las antiguas estructuras abertzales cercanas a ETA \u00abhan renunciado a la causa y se han integrado en el opresivo sistema pol\u00edtico espa\u00f1ol\u00bb.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u00abPara los presos encarcelados, la represi\u00f3n es m\u00e1s dura que nunca y m\u00e1s violenta que nunca\u00bb, denuncian en ese manifiesto divulgado en los \u00e1mbitos abertzales y que, seg\u00fan las fuentes consultadas por EL MUNDO, tiene una importante y \u00abpreocupante\u00bb permeabilizaci\u00f3n en el mundo radical.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u00abHan pasado m\u00e1s de 13 a\u00f1os desde el fin del ciclo pol\u00edtico caracterizado por la lucha armada y es obvio que las cosas no han mejorado, porque el opresor sigue m\u00e1s opresor que nunca y el oprimido est\u00e1 m\u00e1s oprimido que nunca\u00bb. \u00abPero parece que algunas personas no quieren ser conscientes de ello, porque a cada momento se habla de convivencia, de normalizaci\u00f3n y de paz. Visto as\u00ed parece que vivimos en una verdaderamente democr\u00e1tica donde la represi\u00f3n, presentada como una cuesti\u00f3n del pasado, es s\u00f3lo una tendencia apetecible para pocos sectores reaccionarios\u00bb, a\u00f1ade el texto de los presos ‘duros’ de ETA y ex etarras.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

En el \u00e1mbito penitenciario y de los especialistas en la lucha contra el terrorismo de ETA se hace un seguimiento completo y pormenorizado de todos los movimientos de ETA, de su entorno y de los que mantienen \u00abla brasa roja\u00bb. De ese grupo, muchos han sido expulsados del autodenominado colectivo de presos de ETA. Pero, para la seguridad del Estado (en este caso, b\u00e1sicamente funcionarios de prisiones y guardias civiles) son puntos de m\u00e1ximo control. \u00abPorque nunca se sabe hasta d\u00f3nde puede llegar esa brasa y no nos deber\u00eda pillar con el pie cambiado\u00bb, explican fuentes de este entorno. Y, adem\u00e1s, constatan que el seguimiento entre los movimientos ‘m\u00e1s radicales’ del mundo abertzale es muy importante, sobre todo en el \u00e1mbito \u00abm\u00e1s juvenil\u00bb.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Estas mismas fuentes explican que entre los firmantes de este manifiesto est\u00e1n, adem\u00e1s de Xabier Garc\u00eda Gaztelu, Txapote, Julen Atxurra Egurola, Oskar Barreras D\u00edaz, Aitor Cotano Sinde, Orkatz Gallastegui Sodupe (lo llaman Oskar), Fernando Garc\u00eda Jodr\u00e1, Beatriz Etxebarria Caballero, Daniel Pastor Alonso, Jon Kepa Preciado Izarra, Jon Mirena Sampedro Blanco y Mikel Sansebasti\u00e1n, entre otros.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Seg\u00fan explican estos analistas consultados por EL MUNDO, esta declaraci\u00f3n multiplica los apoyos que obtuvo la media docena de etarras disidentes que en primavera de 2016 hicieron p\u00fablico su desmarque del EPPK (frente de c\u00e1rceles). Entienden, que en el actual escenario pol\u00edtico, este posicionamiento claro y contundente contra la actuaci\u00f3n de la izquierda abertzale en su conjunto, con Txapote como l\u00edder, \u00abobligar\u00e1 a la direcci\u00f3n de Otegi a mover ficha para que el desmarque no vaya a m\u00e1s\u00bb.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Alertan de que estas posiciones, plasmadas de nuevo, coinciden con las posturas de lo que es o fue ETA, tratando de mantener viva la lucha armada.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

*El art\u00edculo confunde el nombre de la revista y su fin vecinal, y el de uno de los citados, alteran significados del euskera, circunscriben a la CAV cuando siempre se refieren a Euskal Herria, ponen dianas en 11 presos pol\u00edticos, y sacan conclusiones que los criminaliza y relaciona con la lucha armada.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Art\u00edculo en Kalaputxi.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

El art\u00edculo que cita:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Espetxetik<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Lehenengo eta behin eskerrak eman nahi genizkioke Kalaputxi aldizkariari haren orrialdeetan gure iritzia, gure ikuspuntuaren zati bat bederen, isurtzen uzteagatik. Orain Euskal Herriko espetxeetan gaudela (ez denak, Frantzia aldean oraindik ere badira), dispertsio eta urruntasunaren zama gainetik kenduta, erosoago bizi garela ezin uka dezakegu; senide eta lagunen bidaia luzeek eragiten ziguten ezinegona atzean utzi dugula dirudi. Alta, espetxe legalitatearen bidea onartu ez dugunontzat eta, beraz, presook oraindik ere paper edo rol bat betetzeko dugula uste dugunontzat, espetxeak espetxe izaten jarraitzen du; beste espetxe-arduradun<\/strong> batzuekin, beste espetxe-instituzio batzuekin, baina betiko zigor eta makurkeria berarekin. Gauzak horrela, guretzat, kaleratze-egunak espetxealdi hasieran seinalatu ziguten hura bera izaten jarraitzen du. Hori horrela da, gure espetxealdia, gatibutza, gure herriaren askapen borrokari lotua dagoela eta egon behar duela uste dugulako. Beraz, Euskal Herriaren askapen borroka oraindik bukatu ez den borroka bat dela uste dugun heinean, guk badugu oraindik ere rol bat betetzeko: hain zuzen, espetxera ekarri<\/strong> gaituen borroka politikoaren zilegitasuna mantentzea, herri batek zapalkuntzari aurre egiteko duen eskubidea ez ukatuz ezta gaitzetsiz ere. Hau da, ez makurtuz ezta damutuz ere. Funtsean, koherentzia politiko batek gidatzen du espetxe legalitatearen bidetik sartu ez garen preso gehienen jarrera.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Hau guztia esanik baina, jabetzen gara gure herria eta bertako askapen borroka ez direla espetxeratu gintuzteneko berak; eta beraz, ezin dugula aurreko garaietako ikuspegitik itsuan aritu.<\/strong> Hortaz, noraezak eta ziurgabetasunak ezaugarrituriko aro politiko honetan, zer fase edo unetan aurkitzen da Euskal Herriaren askapen borroka?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Iragan dira jada hamahiru urte baino gehiago borroka<\/strong> armatuak ezaugarrituriko ziklo politikoaren amaieratik eta begi-bistakoa da gauzek ez dutela hobera egin, zapaltzaileak inoiz baino zapaltzaileago dirauelako eta zapaldua inoiz baino zapalduagoa dagoelako. Baina badirudi batzuek ez dutela hortaz jabetu nahi, elkarbizitzaz, normalizazioaz zein bakeaz ari zaizkigulako une oro. Haien hitzei erreparatuz, ematen du zinezko<\/strong> egoera demokratiko batean bizi garela non errepresioa, iraganeko kontu gisa aurkezturik, sektore erreakzionario gutxi batzuen joera apetatsu bat besterik ez den. Eta hor diraute, errealitatea itxuratzen edo edertzen, zapaltzaile-zapalduaren arteko harreman gordina samurtuz, lausotuz. Gauzak horrela, elkarbizitza arazo bat omen da Euskal Herriak pairatzen duena, ez besterik; beraz, ez ei dago borrokarako arrazoirik, ez behintzat askatzailea edo iraultzailea den borroka baterako arrazoirik; ez orain ezta iraganean ere (2021eko udazken hartako uko-agiria dugu horren erakusgarri). Zapalkuntza, ordea, egunero azaltzen zaigun errealitate bat da, ekidin ezina zaiguna eta horrexegatik, hain zuzen, estali ezina, egiturazkoa delako, berau samurtu, lausotu edota normalizatzen saiatzeak zapalkuntza bera sakonagoa bilakatzen du, zapalduaren kontzientzia deuseztatuz.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pasa da denbora nahikoa ere, Euskal Nazio Askapen Mugimenduaz aritzean ondorengo kritika egiten zenetik: porrot militarrak ez gaitzala porrot politikora eraman. Berriro ere indarra, gaurkotasuna, hartu zuen hausnarketa bat izan zen aurreko borroka fasearen bukaera aldera; errepresio eta etsipen handiko garaiak izanik estrategia politiko-armatuaren eraginkortasuna ezbaian jarri zen. Hala ere, esan daiteke ahultasun handiko aldi hark ez zuela porrot politikorik ekarri. Ondoren etorritako atzerakada, are erretiratze, ideologikoak, estrategia aldaketa gisa<\/strong> definituriko horrek, ordea, bai eraman duela porrot politikora behinola ENAM gisa ezaguturikoa. Nolabait esatearren, kausari uko egin dio eta sistema politiko zapaltzaile espainiarrean txertatu da erabat; bertan existitzen ez den askapenerako bide bat kausitu<\/strong> nahirik. ENAM hartako buruzagi famatu baten esaldia gogoratuz, transatlantikoa biratu beharra zegoen; baina, badirudi, biratu baino hondoratu egin dutela transatlantikoa, eta harekin batera mugimendu oso bat. Eta hortxe gaude orain, puntu horretan; gau inoiz baino ilunagoan izar berri baten bila. Presoak espetxeetan botata (bide ofizialetik sartu ez direnak, baina baita sartu direnak<\/strong> ere), errepresioa inoiz baino zorrotzago eta beti bezain bortitz…<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Etorkizun goibela duela dirudi Euskal Herri txiki honek.<\/strong> Esan ohi da ziklikoak izaten direla askapen borroken intentsitate edo bulkadak, eta mundu mailako testuinguruak zeresan handia duela munduko txoko ezberdinetan gertatzen diren zapalkuntzaren aurkako pultsu hauetan ere. Gurean ere hala izango da, beheranzko fasean gaudela eta, noizbait, goranzko fasea<\/strong> helduko ei zaigula; baina, halaber, argi dago, baita ere, gaurdanik oinarri sendoak jartzen ez baditugu, goranzko fasea heltzen denerako, Euskal Herrian ez dela ezer goratuko, ez dela su berririk sortuko. Zorionez, kultura politiko erresistente eta inkonformistarik bada oraindik ere gure herri zapaldu honetan, ez da dena transatlantikoarekin batera hondoratu. Orain, herri zapalduaren kontzientzia apur horretatik abiatuta, askapen<\/strong> mugimendu berri baten sorreran asmatzea dagokigu; ezkerkeria, dogmatismo zein infantilismo oro alboratuz eta argi edukiz ez dugula teoria batentzako herri bat bilatzen, Euskal Herriaren askapen sozial zein nazionala, alegia, osoa erdiesteko modu berritu bat baizik (Telesforo Monzon oroituz). Horrela, munduko gainontzeko herri zapalduen askapen osoarekin batera, pertsona askeak herri askean leloa egia bihur dadin.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Mezu kartsu edo sutsu batekin bukatu nahiko genuke<\/strong> eskutitz hau, entzuleen belarriak gozatzeko helarazten diren horietako batekin. Baina ez dugu horrelakorik egingo, uste baitugu une honetan gure herri zapalduak ez duela inolaz ere ilusio faltsurik behar. Ostera, bizi duen egoeraz jabetuko den herri bat behar dela deritzogu, kontzientzia hori edukitzea ezinbestekoa zaiolakoan. Zentzu horretan, gaur egun Euskal Herriak oro har bizi dituen baldintzek etorkizun politiko dudazkoa aurreikusten diote, nabarmentzekoa izanik gertatu den atzeratze ideologiko eta kontzientzia mailakoa.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Beraz, orain zer? Bada, guk ez daukagu formula magikorik; borrokan jarraitu beharko da. Eta presoez ari garela, aurreko borroka fasearen ondorio izateaz gain, haren erakusgarri ere bagara, itzali gabeko txingar goria. Hain zuzen horrexegatik, gure ekarpena egungo fasean hor kokatzen dela deritzogu, aurreko borroka zikloaren eta gaur egunekoaren arteko lotura horretan. Garrantzitsua deritzogulako borrokaren jarraipena azpimarratzeari; bide berrituei ekitean ikuspegi historikoz aritzeak iparra mantentzen lagun dezakeelako.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Besterik gabe, besarkada borrokalari handi bat denei eta gora Euskal Herria askatuta!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zaballan, 2024ko azaroan<\/strong><\/p>\n\n\n\n

–https:\/\/www.kalaputxi.eus\/2024-255<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

*Para traducciones de euskera, batua.eus<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Muro de solidaridad y denuncias: Carta de presos pol\u00edticos vascos: -Presentan una carta de opini\u00f3n de los presos pol\u00edticos fuera del EPPK, como una noticia de terrorismo y criminalizaci\u00f3n. La …<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":107178,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[106],"tags":[145,140,124,306],"class_list":["post-107173","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-noticias-antirrepresivas","tag-criminalizacion","tag-guerra-sucia","tag-muro-solidaridad-y-denuncia","tag-presos-politicos-escriben"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107173","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=107173"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107173\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":107180,"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107173\/revisions\/107180"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/107178"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=107173"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=107173"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.presos.org.es\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=107173"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}